آری تا شقایق هست زندگی باید کرد

خدا بزرگه

sorme21571 — Tue, 01 Dec 2009 07:11:09 GMT

خدا کند تبسم لبی به آه نشکند
غرور بغض سینه ای به شامگاه نشکند
کبوتری که پر زند به شوق آشیانه ای
خدا کند که بال او میان راه نشکند

باهاتم تا اخرش

sorme21571 — Sat, 04 Jul 2009 11:19:18 GMT

یا حسین میر حسین

تنهات نمیزاریم و تا

اخر

باهات هم قدم هستم

و هستیم ....

زنده باد میر حسین موسوی

sorme21571 — Sat, 20 Jun 2009 15:28:18 GMT

آن خس و خاشاک تویی

پست تر از خاک تویی

شور منم نور منم

عاشق رنجور منم

زور تویی کور تویی

هاله ی بی نور تویی

دلیر بی باک منم

مالک این خاک منم

یا حســـین مـــیر حســــــــین

sorme21571 — Wed, 17 Jun 2009 17:16:18 GMT

ما به آن سید و این میر ارادت داریم

ما به لبخند گل سرخ شباهت داریم

رای هر پیر و جوان موسوی است

ما به خرداد پر از حادثه عادت داریم

لبخند خدا

sorme21571 — Sat, 02 May 2009 15:17:18 GMT

لوئیز زنی بود با لباسهای کهنه و مندرس، و نگاهی مغموم وارد خواروبار فروشی محله شد و با فروتنی از صاحب مغازه خواست کمی خواروبار به او بدهد. به نرمی گفت شوهرش بیمار است و نمیتواند کار کند و شش بچه شان بی غذا مانده اند.

جان لانک هاوس، با بی اعتنایی، محلش نگذاشت و با حالت بدی خواست او را بیرون کند

زن نیازمند، در حالی که اصرار میکرد گفت آقا شما را به خدا به محض این که بتوانم پول تان را می آورم

جان گفت نسیه نمی دهد

مشتری دیگری که کنار پیشخوان ایستاده بود و گفت و گوی آن دو را میشنید به مغازه دار گفت

ببین خانم چه می خواهد، خرید این خانم با من

خواربار فروش با اکراه گفت: لازم نیست، خودم میدهم. لیست خریدت کو؟

لوئیز گفت: اینجاست

" لیست را بگذار روی ترازو. به اندازه وزنش، هر چه خواستی ببر."

لوئیز با خجالت یک لحظه مکث کرد، از کیفش تکه کاغذی در ‏آورد، و چیزی رویش نوشت و ‏‏آن را روی کفه ترازو گذاشت. همه با تعجب دیدند کفه ی ترازو پایین رفت

خواروبار فروش باورش نشد. مشتری از سر رضایت خندید

مغازه دار با ناباوری شروع به گذاشتن جنس در کفه ی ترازو کرد. کفه ی ترازو برابر نشد، آن قدر چیز گذاشت تا کفه ها برابر شدند

در این وقت خواروبار فروش با تعجب و دل خوری تکه کاغذ را برداشت ببیند روی آن چه نوشته شده است

کاغذ، لیست خرید نبود، دعای زن بود که نوشته بود:"

ای خدای عزیزم، تو از نیاز من با خبری، خودت آن را بر آورده کن "

مغازه دار با بهت جنس ها را به لوئیز داد و همان جا ساکت و متحیر خشکش زد

لوئیز خداحافظی کرد و رفت

فقط اوست که میداند وزن دعای پاک و خالص چه قدر است .....

به مناسبت یک ساله شدن وبلاگ و همزمانی اون با تولد خودم

sorme21571 — Sun, 15 Feb 2009 11:42:18 GMT

روزی برای ماندن و روزی برای رفتن

خدا حافظ

sorme21571 — Mon, 10 Nov 2008 17:36:18 GMT

خداحافظ

التماس دعا

دلم خیلی گرفته........!!

sorme21571 — Sat, 08 Nov 2008 17:39:18 GMT

دلم گرفته است ياسها را خبر كنيد ...

آنکس که می خندد هنوز خبر دهشتناک را نشنيده است...

     صادقانه راست گفتم
          مغرورانه شنيدي
                و شادمانه خنديدي
                    صادقانه دروغ گفتي
             خالصانه باوركردم
   ناباورانه گريستم
و ...
   گذشت....
            اينك مرگ مرا مي خواند
                       مرا گريزي نيست
                                 مرا گريزي نيست
مرا هيچ نيست
    تنها يك پرسش
        يك پرسش
       ** روز مرگ من
      چه كسي باور ميكند دروغ قاتل باشد **

       دروغ              تنها يك
       صادقانه            يك دروغ
      عاشقانه            يك دروغ

خدا رحمتت كنه
نــــــابــــاورانـــــه گريستم

همنشین بد

sorme21571 — Tue, 28 Oct 2008 19:23:18 GMT

انا الله و انا اليه راجعون

با خبر شدم يكي از دوستان هم وبلاگي فوت كرده

خيلي برام درد آورد بود خيلي

براي شادي روحش همگي براش فاتحه بخونيم

http://www.nalehaye-ashegh.blogfa.com/

در عصر پيامبر اسلام (ص ) در ميان مشركان ، دو نفر با هم دوست بودند، نام اين دو نفر، عقبه و ابى بود.
عقبه ، آدم سخى و بلند نظر بود، هر زمان از مسافرت برمى گشت ، سفره مفصلى ترتيب مى داد و دوستان و بستگان را به مهمانى دعوت مى كرد، و در عين آنكه در صف مشركان بود، دوست مى داشت كه پيامبر اسلام (ص ) را نيز مهمان خود كند.
درمراجعت از يكى از مسافرتها، سفره گسترده اى ترتيب داد و جمعى ، از جمله پيامبر (ص ) را دعوت كرد.
دعوت شدگان به خانه او آمدند، و كنار سفره غذا نشستند، پيامبر (ص ) نيز وارد شد و كنار سفره نشست ، ولى از غذا نخورد، و به عقبه فرمود: ((من از غذاى تو نمى خورم مگر اينكه به يكتائى خداوند، و رسالت من گواهى دهى )).
عقبه ، به يكتائى خدا و رسالت پيامبر(ص ) گواهى داد و به اين ترتيب قبول اسلام كرد.
اين خبر به گوش دوست عقبه يعنى ((ابى )) رسيد، او نزد عقبه آمد و به وى اعتراض شديد كرد و حتى گفت : تو از جاده حق منحرف شده اى .
عقبه گفت : من منحرف نشده ام ، ولى مردى بر من وارد شد و حاضر نبود از غذايم بخورد جز اينكه به يكتائى خدا و رسالت او گواهى بدهم ، من از اين ، شرم داشتم كه او سر سفره من بنشيند ولى غذا نخورده برخيزد.
ابى گفت من از تو خشنود نمى شوم مگر اينكه در برابر محمد(ص ) بايستى و او را توهين كنى و...
عقبه فريب دوست ناباب خود را خورد، و از اسلام خارج شد و مرتد گرديد و در جنگ بدر در صف كافران شركت نمود و در همان جنگ به هلاكت رسيد.
دوست ناباب او ((ابى )) نيز در سال بعد در جنگ احد در صف كافران بود و بدست رزم آوران اسلام كشته شد.
آيات 27 و 28 و 29 سوره فرقان در مورد اين جريان نازل گرديد، و وضع بد عقبه را در روز قيامت ، كه بر اثر همنشينى با دوست بد، آنچنان منحرف گرديد، منعكس نمود و به همه مسلمانان هشدار داد كه مراقب باشند و افراد منحرف را به دوستى نگيرند، كه در آيه 28 سوره فرقان چنين آمده كه در روز قيامت مى گويد:
يا ويلتى ليتنى لم اتخذ فلاناً خليلاً: ((اى واى بر من كاش فلان (شخص ‍ گمراه ) را دوست خود، انتخاب نكرده بودم )).

تا توانى ميگريز از يار بد

يار بد، بدتر بود از مار بد

مار بد، تنها تو را بر جان زند

يار بد بر جان و بر ايمان زند

یه نتیجه قشنگ میشه ازش بگیری

نتیچه ای که گرفتی از این داستان برام بنویس

داستان معنوی

sorme21571 — Fri, 17 Oct 2008 21:21:18 GMT

از بركت صلوات

در كتاب رياض الاذهان آورده اند،
كه زنى دختر خود را بعد از مردن در خواب ديد كه به عقاب اليم گرفتار است ،
بيدار گشته ناله و زارى بسيار كرد،
بعد از يك شبانه روز ديگر، نيز او را در خواب ديد، كه خوش و شادان و در روضه رضوان مى خراميد،
پرسيد: كه اى دختر چه حال بود كه يك وقت تو را در خواب ديدم در عذاب و شدت بودى و امروز در فراهت و راحت هستى ،
دختر گفت : اى مادر به جهت جرايم خود،
در عذاب بودم اما در اين روزها مؤ منى صالح بر قبرستان ما گذر نموده و چند مرتبه صلوات ذكر كرد و ثوابش را به اهل قبور بخشيد،
حق تعالى به بركت صلواتها عذاب را از اهل قبور برداشت و به نعمت و سرور مبدل فرمود.

************

در احوال جوانى كه در حالت احتضار مورد عاق مادرش ‍ بود

در حديث است كه جوانى در حالت احتضار بود و حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله در نزدش تشريف داشت ، فرمود: بگو لااله الالله جوان قادر به سخن گفتن نبود.
حضرت از حضار سوال كرد كه اين جوان چه گناهى دارد كه زبانش بسته شده است ؟ گفتند: عاق مادرش است ، حضرت مادرش را احضار نمود، و به او فرمود: پسرت را حلال كن !
زن عرض كرد: پدر و مادرم فدايت باد چطور حلالش كنم ، كه زده چشم مرا كور كرده ! او را حلال نمى كنم ، حضرت فرمود: آيا راضى مى شوى پسرت را در آتش بسوزانند؟ عرض كرد: نه يا رسول الله !
سپس حلالش كرد، بعد جوان لب گشوده و كلمه لااله الاالله را به تلقين حضرت گفته و جانش را تسليم كرد.