بار خدايا ! ما به فرمان تو روزش را روزه داشتيم و شبش را به نماز برخاستيم و با روزه داشتن و نماز خواندن در  اين ماه به رحمتي كه ما را ارزاني داشتي روي نهاديم...
اي خدا  ! ماه رمضان در ميان ما بس ستوده زيست  و ما را مصاحب و نيكو بود  و گرانبها ترين سود هاي مردم را به ما ارزاني داشت ،اما چون زمانش به سر رسيد و مدتش و شماره روزهايش پايان گرفت آهنگ رحيل كرد .
اينك با او وداع ميكنيم  همانند وداع با عزيزي كه فراقش بر ما گران است و رفتنش ما را غمگين و گرفتار وحشت تنهايي كند .
پس اكنون گوييم :
بدرود اي بزرگترين ماه خداوند  و اي عيد اولياي خدا . بدرود اي ماه دست يافتن به آرزوها ، اي يار وقتي كه چون باشي قدرت بس جليل است و چون رخت بربندي فراقت رنج افزا شود .اي مايه ي اميد ما كه دوريت بر ما بس دردناك است
بدرود اي همسايه اي كه تا با ما بودي دلهاي ما را رقت بود و گناهان  ما را نقصان . بدرود كه آزاد شدگان از عذاب خداوند در تو چه بسيارند  چه نيكبخت است آن كه حرمت تو نگه داشت .
بدرود كه چه بسا گناهان كه از نامه عمل ما زدودي و چه بسا عيب ها كه پوشيده داشتي
بدرود اي ماهي كه تا تو بودي امن و سلامت بود  . بدرود كه به هنگام وداع از تو نه غباري به دل داريم و نه از روزه ات ملالي در خاطر.
بدرود كه ديروز كه در ميان ما بودي آزمند ماندنت بوديم و فردا كه از ميان ما خواهي رفت آتش اشتياق  در دل ما شعله خواهد كشيد
بدرود..........

الصحيفه السجاديه - ترجمه آيتي ، ص 286

عيد همگي مبارك