به نام او که خوب است و دوست داشتني

مرد فقيري ديگر نتوانست شکم خانواده اش را سير کند. روزي دوستي به او گفت که در جزيره اي دور – که رفتن به آنجا شش ماه طول مي کشد - آنقدر الماس وجود دارد که او خواهد توانست با ثروتي که بدست مي آورد تمام عمر در راحتي زندگي کند. مرد فقير پس از مشورت با خانواده به اين نتيجه رسيد که مشکلات سفر و درد دوري از خانواده، با سرمايه اي که با خود از جزيره الماس خواهد آورد، جبران خواهد شد. پس عازم جزيره الماس شد.

وقتي سرانجام کشتي به ساحل رسيد، مرد فقير ديد که حرف هاي دوستش حقيقت دارد و هر جا که نگاه مي کند، کوهي از الماس است. مرد به سرعت به پر کردن جيب ها، کيف ها و جعبه هايش از سنگ هاي قيمتي پرداخت؛ اما کسي به او گفت که نيازي به عجله کردن نيست زيرا کشتي تا شش ماه ديگر حرکت نخواهد کرد. به زودي متوجه شد که بايد به دنبال راهي براي کسب معاش در طول اين شش ماه باشد. زيرا الماس آنقدر در اين جزيره زياد بود که هيچ ارزشي نداشت. پس از پرس و جوي بسيار متوجه شد که "موم" کالايي کمياب و قيمتي در آنجاست و کسي که براي ساختن شمع حوصله و مهارت داشته باشد، کسب و کارش رونق خواهد گرفت.

او بزودي در شمع سازي ماهر و ورزيده شد و به حدي از اين راه درآمد کسب کرد که با آن براي خود، زندگي خوب و راحتي در جزيره فراهم نمود؛ و تنها گاهي اوقات با اندوه از خانواده اش که ترکشان گفته بود، ياد مي کرد.

شش ماه به سرعت سپري شد و موعد بازگشت فرا رسيد. مرد چمدان خود را انباشته از شمع هاي قيمتي نمود و به طرف زادگاه خود براه افتاد. وقتي به سرزمين خود رسيد با شعف مورد استقبال دوستان و خانواده خود قرار گرفت و با افتخار ثمره کارش را به آنها نشان داد: انبوهي شمع بي ارزش.

شما وقتي برميگردين با خودتون چي دارين؟